jueves, 25 de mayo de 2017

Don Bryant "Don't Give Up On Love"

Máis música negra. 
Este mes saíu un novo álbum de Don Bryant, un home cunha carreira como cantante tan dispersa como intermitente, pero un compositor incansable ao longo de máis de 50 anos, cunha carreira chea de éxitos para grandes cabeceiras do soul. Foi o compositor de cabeceira para Hi Records, facendo os temas e arranxos para Syl Johnson, Al Green , ou a que sería súa esposa Ann Pebbles, pero tamén para Solomon Burke ou Willie Mitchell. Como cantante comezou con The Four Kings, lanzouse como frontman solista en 1969 co álbum "Precious Soul", e ata comezos dos 90s non chegaron as seguintes entregas en lp, aínda que continuou lanzando singles nos 70s e a comezos dos 80s. Tras outro longo parón retomou a súa canrreira como cantante neste última década, con tres álbumes dende o 2010. O último, recén saído, é este "Don't Give Up on Love", un álbum bestial de soul e rhythm'n'blues. 
Comeza coa tremenda 'A Nickel and a Nail', e dende ahí alternando pezas de altura entre o soul e o blues como 'Something about You', 'I Got you Know' ou 'Can't Hide the Hurt' con momentos máis doces como 'It was Jealous', 'How do I get there?' ou 'Don't give up on Love'. Impresionante, este vai para un dos discazos do ano.

DON BRYANT "Don't Give Up On Love"
(Fat Possum Records, 2017)




Tony Allen "A Tribute to Art Blakey"

O incansable Tony Allen está de volta con novo álbum aos seus 77 anos.
Un dos bateristas referentes da súa xeración, revolucionario da percusión do afrobeat nas formacións de Fela Kuti, e logo como frontman da súa propia carreira, sempre atendendo a múltiples colaboracións de case calquer estilo que se lle puxera por diante, e co afrobeat e o funk como vehículo principal das súas propias composicións.
Agora lanza un álbum de homenaxe a outro dos grandes do seu instrumento, Art Blakey (cabeza visible dende a batería dos eternos The Jazz Messengers) que tamén se deixara influenciar polos ritmos da música africana en varios dos seus álbumes de finais dos 50s e comezos dos 60s. 
"A Tribute to Art Blakey and The Jazz Messengers" está lanzado por Blue Note, e son catro temas, todo gravado en directo en Paris, en formato sexteto baixo a dirección de Allen, e coa producción de Vincent Taurelle. Ao máis puro estilo bebop, inclúe 'Moanin', 'A Night in Tunisia', 'Politely' e por último 'Drum Thunder Suite' convertida nunha peza de auténtico afrobeat.
Unha auténtica xoia.

TONY ALLEN "A Tribute to Art Blakey and The Jazz Messengers"
(Blue Note, 2017)



RifRocKerZ: 10 anos na rede.


RifRocKerZ!!! 
Hoxe cumprimos dez anos na rede, dende que comezamos con este blog o 25 de maio do 2007, que inaugurabamos presentando as sesións de aquel mes (aquí podedes ver as primeiras publicacións de maio 2007). 
Unha actividade que comezou de xeito moi tímido e disperso, pero que foi crecendo rápidamente, presentando programacións e as nosas actividades e todo o que veu despois... coma unha extensión máis do local, con colaboracións, recomendacións e moito máis. Noraboa a todos, e gracias aos que nos seguides, leedes e compartides!


miércoles, 24 de mayo de 2017

Myles Sanko en directo

Recomandación para esta semana: 
MYLES SANKO en directo en Compostela, o prato forte dos concertos da Ascensión, e unha das sensacións do novo soul británico presentando o seu álbum do ano pasado "Just Being Me" (ver reseña neste blog).
Este xoves de balde na praza da Quintana... Non vo-lo deberiades perder.



Roger Moore

Roger Moore
(1927 - 2017)


Outros foron James Bond, pero só Roger Moore foi Simon Templar "El Santo":


martes, 23 de mayo de 2017

Los Straitjackets "What’s so funny about peace, love..."

Chega o verán, e desta vez xa temos novo álbum dos Straitjackets!
Logo do susto pola enfermidade de Danny Amis nos últimos anos, os de Eddie Angel e compañía xa están de volta. "What’s So Funny About Peace, Love And Los Straitjackets" é un tributo a Nick Lowe, a quen acompañaron en directo nunha longa xira os últimos anos.
O álbum son trece temas de Lowe, clasicazos do seu power pop inconfundible convertidos en pezas de surf instrumental, tentando respectar ao máximo os arranxos orixinais pero levándoos ao seu terreo. Ahí están 'Shake and Pop', 'All men are liars', 'Rollers Show' ou 'Heart of the City'... ainda que se deixaron fora 'Cruel to be kind'. Non busquedes a pegada salvaxe doutras épocas, é un álbum de puro divertimento e así funciona perfectamente.
A portada é unha recreación do "Jesus of Cool" de 1978 que fora o primeiro álbum de Nick Lowe tras abandoar os Rockpile, co traballo gráfico de Barney Bubbles.

LOS STRAITJACKETS 
"What’s So Funny About Peace, Love And Los Straitjackets"
(Yep Roc, 2017)


Aquí os tedes en directo acompañando a Lowe no 2015:


lunes, 22 de mayo de 2017

O primeiro show dos Breakin' Bones no Rif-Rock

Imos cun pouco de revival.
Esta semana se cumprían cinco anos da primeira visita dos BREAKIN' BONES ao Rif-Rock. Eran a mellor banda de psychobilly do país e para nós foi todo un luxo telos no noso local. Chegaban coa súa formación orixinal, con Santi Mascareñas á guitarra e voces, Koko ao contrabaixo e coros, e Berto á batería e voces. 

Foi un espectáculo impresionante que nos deixou alucinados. Logo viñeron moitos máis concertos ata convertirse nuns habituais dos nosos directos, e nos últimos meses chegou o lanzamento do seu vinilo "Pura Maldad" a cargo de Ulomanía Coop. (Ulo-002 vinilo 7'').

A semana pasada os Breakin' Bones anunciaban un parón nos seus concertos, pero esperamos telos moi pronto de volta. Mentres tanto podedes ir repasando tódo-los seus shows no Rif-Rock seguindo a súa etiqueta. Pero aquí vos deixamos o concerto completo daquela primeira vez, foi o 19 de maio do 2012, cinca anos xa...



jueves, 18 de mayo de 2017

The Monks "Hamburg Recordings 1967"


Se a comezos de semana lembrabamos un album que cumpría 50 anos, hoxe imos cunhas grabacións perdidas que sairán á luz despois dos mesmos 50 anos.
Moito temos escrito sobre The Monks neste blog  unha banda de soldados americanos destinados na Alemania Occidental, que ao remate do seu servizo militar decidiron quedarse fascinados pola revolución contracultural que estaba a suceder en moitas das cidades xermanas. Só publicaron un álbum, o mítico "Black Monk Time" de 1966, unha xoia do garaga máis transgresor dos 60s, e tres singles en 1966 e 1967, décadas despois sucedéronlle recopilatorios, caras b, tributos, etc...
Tamén recomendamos o artigo que fixen para a web Libro de Notas en maio do 2009: The Monks, de la blasfemia transatlántica, e logo compartido neste blog.

Agora Third Man Records (o selo de Jack White) saca á luz novas gravacións inéditas da banda, o tema de estudio 'I'm Watching You' gravado o 28 de febreiro do 67, durante as sesións rexistradas para o que foi o seu último single "Love Can Tame the Wild b/w He Went Down to the Sea" (Polydor, 1967), e inclúe catro temas máis: 'Julia', 'P.O. Box 3291', 'I Need U Shatzi', e 'Yellow Grass', gravados ese mesmo ano durante horas de sesión no Top Ten Club, pouco tempo antes da súa separación. Este novo EP publicarase o 23 de xuño, e levará por título "Hamburg Recordings 1967".




miércoles, 17 de mayo de 2017

Castelao "LEX / O Agrario..."

A imaxe que empregamos para o poster do GZ Canibal desta semana pertence a obra de Castelao, como todo sabedes, pero coma sempre, son moitos os que nos preguntan porque non son quen de identificalo, así que imos ao tema.
A ilustración que é un dos debuxos da serie que logo se organizaron como As Cousas da Vida, que son toda a serie de debuxos de Castelao publicados en xornais dende a década de 1920. Eran debuxos sinxelos que se acompañaban de breves comentarios, que ás veces eran un diálogo entre os protagonistas, ou noutras un simple pensamento.
Publicáronse entre 1924 e 1925 nas portadas do xornal vigués Galicia Diario de Vigo, co peche do xornal en 1925, Castelao continuou  publicándoas coa mesma estrutura no Faro de Vigo. Cóntanse máis de seiscentas cousas, moitas delas sobradamente coñecidas, e con ideas e imaxes que retomou en ocasións posteriores para outros traballos. Todos estos debuxos foron recopiladas dende 1961 en varios volumes de Cousas da Vida, organizados en tomos temáticos de Homes, Mulleres, Animais, Nenos, Vellos e Caciques, que foron reeditados en diversas ocasións.
A cousa que empregamos, LEX / O Agrario: Como queres que che respete se cheiras á podre? aparece no último volume adicado aos Caciques (tedes unha vista previa aquí dunha das últimas reedicións).


lámina orixinal pertence á colección Abanca (ver enlace) que ilustran co seguinte comentario. 

Nº 079. - O agrario- Como queres que che respete se cheiras á podre?
Castelao fai unha parodia das palabras sonoras e baleiras de contido como liberdade, igualdade, xustiza, lei e orde. Mostra a verdadeira vida da súa xente, consumida polos impostos e as leis que os afogaban. O recurso de abrir o ventre e mostrar as caveiras reitérase na produción gráfica de Castelao, sacada de La Caída de los Ángeles de Brueghel, na que podemos ver unha ra con patas de galiña desabrochando a barriga e mostrando as ovas que ten dentro, mentres se ri pensando nos fillos que terá. Castelao copia esta escena nun dos seus debuxos, e posteriormente, realiza outro no que converte a ra en muller e os ovos en caveiras, titulándoo Optimismo. Aquí preséntanos unha estatua da lei que tamén mostra as caveiras que leva na súa barriga. É unha representación de toda a podremia que había entón en torno ás leis e á xustiza, e que o autor critica. Posteriormente volve usar o mesmo recurso, na primeira estampa do álbum Galicia Mártir (Valencia, 1937), titulada "Este é o deus dos feixistas", e onde representa un coloso coa cabeza acabada en pico, como a dos cascos dos soldados alemáns da Primeira Guerra Mundial. A figura abre a barriga, ensinando as caveiras que leva dentro, e aos seus pés aparecen pequenas figuras de homes que o saúdan co brazo erguido. O debuxo está inspirado nun cartón de Louis Raemaekers, no que representa a Satán sentado e en actitude pensativa (cada unha das estampas de Galicia Mártir, está baseada nos cartóns de Raemaekers, artista que realizou debuxos de crítica social e que Castelao coñeceu grazas a unha viaxe que realizou por Francia, Alemaña e Bélxica).

Día das Letras 2017

Bó día das Letras Galegas a todos!!
Este ano adicado a Carlos Casares, así que recomendamos que lle metades un repaso á web da súa fundación que seguro atoparedes contidos interesantes e actividades ás que asistir nestes días.

*Foto de Ricardo Grobas (recursos audiovisuais Fundación Carlos Casares).
 





Guadi Galego 'Chea de Vida'

Video impresionante, de Guadi Galego no asteleiro de Navantia, acompañada por Guillermo Fernández á guitarra, e con mil rapaces dos centros escolares da comarca de Ferrolterra cantando xuntos 'Chea de Vida'. Para ver unha e mil veces...


martes, 16 de mayo de 2017

The Jimi Hendrix Experience "Are You Experienced?"

O venres pasado cumpríanse 50 anos do lanzamento do primeiro álbum firmado por Hendrix, o "Are You Experienced?" da Jimi Hendrix Experience, o power trío máis grande de tódo-los tempos.
Hendrix mudouse a Londres a finais de 1966, logo de abandonar a formación de Curtis Knight & The Squires, e do fallido intento de lanzarse como Jimmy James nos USA. Chegou a Londres da man de Chas Chandler, e inmediatamente se formou a Jimi Hendrix Experience, xunto con Mitch Mitchell e Noel Redding. O seu éxito foi inmediato. Tras lanzar tres singles entre finais do 66 ("Hey Joe/Stone Free") e comezos do 67 ("Purple Haze/51st Anniversary" en marzo, e "The Wind Cries Mary/Highway Chile" xa en maio como presentación do álbum) o álbum de debut "Are You Experienced?" publicábase o 12 de maio de 1967 no Reino Unido. 
Eran 12 temas que  pasaron á historia da música, unha tras doutra se suceden Foxy Lady, Manic Depression, Red House, Can You See Me, Love Or Confusion, I Don't Live Today, May This Be Love, Fire, Third Stone From The Sun, Remember e Are You Experienced?, sinxelamente un dos álbumes máis grandes de tódo-los tempos. Todo un éxito de ventas, só superado no seu momento polo Sgt.Peppers dos Beatles, e innovador na mestura de r'n'b, blues e rock psychodélico, pero tamén polas técnicas de gravación, cheo de feedback e overdub. 
Un discazo imprescindible!

THE JIMI HENDRIX EXPERIENCE "Are you Experienced?"
(Track Records/Polydor, 1967)


Enriba tedes a portada orixinal da edición británica, un deseño de Chris Stamp sobre unha sesión de fotos de Bruce Fleming. A Hendrix non lle gustou nada o resultado, e encargoulle a Karl Ferris un novo deseño. Coñecía os seus traballos anteriores con outras bandas, e quería a súa estética mod e psychodélica. Inspirouse no álbum que acababa de sair, e nas sesións que xa estaban gravando para o "Axis: Bold as Love" que sairía a finais de ano. Finalmente o traballo de Ferris foi empregado para a edición USA que sairía en agosto dese ano.



lunes, 15 de mayo de 2017

Tim Holehouse 15/05/2016

Hai tempo que comezou a andar o proxecto de Ulomanía Coop., con moitas ideas, gañas e obxectivos que van conseguindo pouco a pouco, e o que aínda queda for facer... 
Hoxe hai xusto un ano da primeira aparición pública da coop, o primeiro evento de Ulomanía foi o concerto de TIM HOLEHOUSE no Continental de Cambados, o domingo 15 de maio do 2016, aquel día que o CSKA gañaba outra Euroliga de basket, nós tiñamos a Tim Holehouse celebrando o seu único concerto en España daquela xira despois dun longo día de viaxe. 
Unha hora e media de show do seu folk punk co que se meteu no peto a tódo-los que enchían o local dende o primeiro momento.
Un bo día para repasa-lo seu concerto completo:



Sheriff Lorre

O Sheriff Lorre, Loiten & Ulomanía.


sábado, 13 de mayo de 2017

Esta noite: Sheriff Lorre!!

Esta noite teremos ao SHERIFF LORRE na nosa cabina cargado deses vellos discos co rock&roll máis primitivo. Non vo-lo perdades!
*a sesión comeza despois do concerto dos Breakin' Bones no Continental.



Os Breakin' Bones no Continental

Esta noite, recomendadísimo!!